زنی در قواره‌های یک قهرمان ملی

      ۲۵ دی ۱۳۹۵      ۰       71 بازدید        
خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- احسان احمدی خاوه، نویسنده دفاع مقدس: با خواندن «مگر چشم تو دریاست» با تصویر زنی مواجه می‌شویم که بیش از هر صفت دیگر، صبر و استقامتش ما را به شگفتی وا‌می‌دارد. نمی‌دانم چند نفر از این دست مادران در کشور ما هستند اما به راحتی می‌توانم بگویم که شخصیت اصلی این کتاب، ظرفیت مطرح شدن در سطحی حتی فراتر از ایران را دارد؛ نه به این خاطر که مادر چهار شهید و همسر امام جمعه‌ا‌ی فاضل و مردم‌دار بوده است بلکه به دلیل همه‌ ویژگی‌های متعالی انسانی که از او در این اثر می‌توان یافت. تمام زنانی که به عنوان چهره‌های برتر صلح و نوع‌دوستی در دنیا مطرح شده‌اند، چیزی بیشتر از این بانوی مکرمه نداشته‌اند.

او نماد یک زن قهرمان است و باید او را در سطح یک قهرمان ملی ستود. شیوه فرزندپروری و تربیت او بود که موجب شد تا چهار دلیر مرد، پا در راهی بگذارند که می‌دانستند جز ایثار جان، در آن راه معنا ندارد اما متاسفانه این اثر آن طور که باید و شاید، معرفی و دیده نشد.

از مهمترین ویژگی‌های روایت راوی، رعایت صداقت و پرهیز از درشت‌نمایی‌های معمول در رابطه با زندگی‌نامه‌ شهداست. راوی با آنکه مادر این شهداست و قهراً باید به حکم غریزه‌ مادری، خطاها، شیطنت‌ها و ضعف‌های فرزندانش را سرپوش بگذارد، اما صادقانه و بدون اینکه بخواهد چیزی به اصل ماجرا بیفزاید، زندگی فرزندان شهیدش را روایت می‌کند و اصلاً در پی برساختن تصویرهای آرمانی تصنعی از خود و خانواده‌اش نیست و حتی از ناراحتی‌ها، دردها و زجرهای خودش نیز بدون سانسور سخن می‌گوید.

رعایت امانتداری و در عین حال، پایبندی به قواعد و اصول نگارشیِ قالب روایت، از مهمترین ویژگی‌های این کتاب است. برای من که رگ و ریشه‌ام از روستاهای اطراف پیشوا سیراب می‌شوند، خواندن متن این کتاب بسیار لذت‌بخش بود. نه فقط به‌خاطر این‌که این کتاب، روایتگر حماسه‌ چند تن از همشهریانم هست بلکه بیش‌تر از هر چیز، شیفته‌ لحن و سادگی روایت کتاب شدم.

تصویرهای نابی که راوی از سبک زندگی خود و دیگر مردم در سال‌های دور همین سرزمین ارائه می‌دهد، اصطلاحات و تکیه‌کلام‌هایی که هنوز هم گه‌گداری در تداولات عامه‌ مردم پیشوا و ورامین کاربرد دارد، بر ملاحت و سلاست متن روایت، افزوده است و می‌تواند در حکم یک سند با ارزش از فرهنگ گفتاری و رفتاری مردم آن خطه تلقی شود.

این مختصر را با پاراگرافی از متن کتاب به پایان می‌برم: «بعد از رحلت حاج آقا، رفتم چشم‌هایم را نشان دکتر دادم. چشم‌هایم خشک شده بود. گفتم «آقای دکتر، جگرم می‌سوزه، آتش می‌گیرم، حالت گریه دارم، ناله‌ می‌کنم، اما دیگه اشکم نمی‌آد. این چشم‌های من دیگه آب نداره آقای دکتر، خشک شده‌ند.» دکتر درآمد گفت «حاج‌خانم، آخه مگه چشم تو دریا بوده؟!!»»

و من می‌گویم، آری اگر چشمان تو دریا نبودند، اما دلت «دریایی» بود.

احسان احمدی خاوه، متولد 1358 است. از وی تاکنون کتاب‌های «آموزگار عشق»، «سوت آخر»، «نقطه و پرگار؛ مقدمه‌ای بر مبانی حکومت دینی و ولایت فقیه»،«بر فراز گلان»، «نوزده، صفر، چهار»، «نهضت تولید علم: نظرگاه‌های رهبر معظم انقلاب در دیدار با نخبگان حوزوی، دانشگاه و سایر اقشار»، «در قلمرو سایه‌ها» و «رویا قلمرو نامرئی ذهن» منتشر شده است.

دسته بندی : کتاب و ادبیات
برچسب ها :

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

به روایت تصویر

آرشیو »